Bektaşi Geleneğinde Gizli Bir Mirasın Keşfi: Bedri Noyan Dedebaba’nın Yayımlanmamış Şiirleri ve Tasavvufi Derinlikleri Üzerine Bir İnceleme (Alevilik–Bektaşilik Araştırmaları Dergisi, 2024)
Bu çalışma, Bedri Noyan Dedebaba’nın daha önce yayımlanmamış 23 şiirini ve bu şiirlerin içerik, dil ve üslup özelliklerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bedri Noyan Dedebaba, Bektaşilik geleneğinin Babagan kolunun 36. mürşidi olarak önemli bir konuma sahip olup tasavvufi şiirleriyle geniş bir etki yaratmıştır. Çalışmada, Dedebaba’nın tasavvuf anlayışının; ilahi aşk, nefs mücadelesi, ahlaki öğütler ve insanın kendini bilmesi gibi temalar etrafında yoğunlaştığı gözlemlenmiştir. Noyan’ın şiirleri, manevi ve felsefi unsurlar barındırması ve sade bir dille ifade edilmesi bakımından önemlidir. Şair, ilahi aşkı ve Hakk’a ulaşma yolculuğunu vurgularken toplum için erdemli bir birey olmanın önemini de konu almaktadır. Ayrıca, doğa, evren ve insan arasındaki metafizik bağlantılar da bu şiirlerde betimleyici imgelerle işlenmiştir. Çalışmada, Bedri Noyan’ın ‘Âşık Noyan, Bedri Noyan Dedebaba ve Bedri Noyan’ mahlaslarıyla yazdığı şiirlerdeki kelime seçimleri, cümle yapıları, ölçü ve ahenk özellikleri de analiz edilmiştir. Geleneksel Türk tasavvuf şiirinin bir parçası olan bu şiirler, 6’lı, 7’li ve 8’li hece ölçüleriyle yazılmış olup kafiye, redif ve mısra içi duraklarla sağlanan ahenk ve ritmik yapılarıyla dikkat çekmektedir. Üzerinde çalışılan 23 şiirden 3 tanesinde aruz vezni kullanılmış ve Mef’ûlü mefâîlü mefâîlü fa’ûlün kalıbı ile yazılmıştır. Şair, sade cümleleri, tekrarlayan ifadeleri ve doğrudan hitapları tercih ederek manevi derinliği okuyucuya etkili biçimde sunmuştur. Noyan’ın şiirlerinde ilahi aşka ulaşmada dervişin karşılaştığı zorluklar, nefsin terbiyesi ve ilahi hakikate erişim, şiirsel ahenkle desteklenmektedir. Bedri Noyan Dedebaba’nın yayımlanmamış bu şiirleri, tasavvuf geleneğinin manevi derinliğini ve didaktik özelliklerini yansıtan özgün bir üslupla şekillenmiştir. Sade dil, ritim ve ahenkle sunulan bu şiirler, Bektaşilik öğretisini gelecek kuşaklara aktaran önemli eserler olarak değerlendirilebilir.